bir temel klasiği
temel bir gün taksim meydanında otomobiliyle aynı yerde dönüp duruyormuş,
aynı yerden 10. kez geçtiğinde bir adam ddayanamamış sormuş temele:
ya hemşerim neden aynı yerde dönüyosun kaç dakikadır deyince,
temel; sol sinyal takıldı da...

Saçlarında Bir Rüzgar Esintisi

yağmurları kucaklıyorum

ıssız zamanların ihanetlerine

her adımın sonrası

yazılıyor hanene ve

seni düşüyor takvimlerden

sıcak iklimlerin savruluşuna

tanık oluyorum bu cinayet

kimsesiz

bir yıldız düşüyor

bir yıldız üşüyor

ayaza vuran kapıların çıkmazında

Biliyor musun saat tam
12
Kalbim çarpıyor
Yine bizim şarkımız
Radyoda
Sende dinliyormusun
Acaba
Biliyor musun saat tam
12
Sanki bu gece hiç
Bitmeyecek
Yanaklarımdan süzülen iki
Damla yaşla
Seni düşünüyorum
Hayallerimde
Ellerim titriyor siliyorum
Yavaşça gözyaşlarımı
Kırılan kalbimim sesini dinliyorum
Yalnızlığımda
Biliyor musun saat tam
12
Seni düşünmeye paydos
Radyoda sevmediğim bir
Şarkı
Kalemimi elime alıyorum ve
Başlıyorum yazmaya
Kana bulaşmış
Duygularımla
Acınmış yüreğimle baş başayım
Yanımda olmayışın uzaklara
Yaklaştırıyor beni
Ve hep seni düşünen saat 12
Şiirleri
Unutmaya çalışıyorum seni
Bir rüya gibi.

Sana Aşık Oluyor Biri Kapında
öyle yalnızlıklar gördümki senden önce
hiç biri yaşatmadı böyle kendini
acıtmadı gecelerce ağlatmadı
ve ben böyle ıssızlığın çığlıklarını hç duymadım
her sesi sana yordum her rengi sende buldum
seni aradım duyduğum sesle avundum ama yıne yoktun
ve sabahlar.
gecenın teslimiydi belkide acısıydı tum tesellilerin
belkide hesabıydı geçmiş koca ömrün
rengim siyahtı hayat ise senin ödülün
aklımdaydın yıne o sokaklarda gezerken
evet belkıde sarhoş oldum gecelerce
bir su damlası gibi koca denizlerde
ya da bir kum tanesi yalnız kumsallarda
dilimin ucunda hep sen ama yaşadığım hayalin
sevda kocaman bir yalan dillere düşen bir ateş belkide
yüreğimi koydum sana ben tüm benliğimle
derinden öyle yırtarak öyle sırılsıklam
çığlık çığlığa aşık oldum sana ben
hayatımı sana verdim öylesine değil erkekçe
doğmamış çocuğumuzun adını koyduk
her yağmurda onu andık senınle
sen sen öylece yatardın omuzuma
tüm dünyaya küser ikimizde belki
ölürdük o anda ama sen unuttun şimdi beni
verdiğin sözleri,ne o yoksa ağladınmı
ağlama ben sana hala vurgun hala aşık
hala sana ait ve verdiğim sözdeyim hayata dair
ölmicem ayrılmıcam hayattan sana söz verdim
ama sorma sakın
aslında o an öldüm o son bakışınla
vurdun beni hayata bağlayan her şeyi kopardın
mezarıma bakıyorum son kurşun silahımda
boynumda vebalim göz yaşlarım hala yanaklarımda
dönmezsin bilirim bedenin ağır kalır yaşamda
belkide gitmeliyim şimdi bir daha dönmemek üzere
tutamadığım sözümle bulamadığım kendimle
ağlamadan yine erkekçe ölüyorum
zaten ölü olan ruhum bedenimide çekiyor içine
sus sakın ağlama çünki ben yine sana aşık
yine sana vurgun yine seninim...

Sana bugün daha fazla ihtiyacım var
Sana bugün daha fazla ihtiyacım var
Dünden ondan önceki günden de fazla
Anlamadın belki gittiğin günden beri yalnızım
Anlasana bugün sana daha fazla ihtiyacım var

Gelsen görsem tutunup dokunsam
Çözülecek belki de tüm düğüm
Nefes alamıyorum nefesine sesine ihtiyacım var
Anlasana bugün sana bir başka ihtiyacım var

Buz gibi oldu ellerim daha çok sıkılıyor yüreğim
İçimdeki çocuğun acıyor kanıyor bir yerleri
Bugün sana dünden de önceki günden de fazla ihtiyacım var
Son çırpınışlarım bunlar ya şimdi gel kurtar
Yarın bu çirkinlikler denizi zaten beni boğar...